عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٨٤
ج - مسجد
خداى را در مشعر الحرام به ياد بياوريد . و شبى از شبهاى احيا » « 1 » .
ب - حرم الهى ( در مكه ) و كعبه
ب - حرم الهى ( در مكه ) و كعبه
از امام رضا - عليه السّلام - روايت شده است كه :
86 - « ما وقف احد بتلك الجبال الّا استجيب له فامّا المؤمنون فيستجاب لهم في آخرتهم ، و امّا الكفّار فيستجاب لهم في دنياهم » .
يعنى : « كسى در اين كوهها توقف نكرد ( حتى كافر ) مگر آنكه ( دعايش ) اجابت شده ، اگر مؤمن باشد ، اجابت اخروى و اگر كافر باشد اجابت دنيايى دارد » .
ج - مسجد
ج - مسجد
چون آنجا خانهء خداست و كسى كه بدان جا مىرود مقصود و مطلوبش خداست و قصد زيارت او را دارد در حديث قدسى آمده است :
87 - « الا انّ بيوتى في الارض المساجد ، فطوبى لعبد تطهّر في بيته ثمّ زارنى في بيتى » .
يعنى : « آگاه باشيد كه مساجد ، خانه‌هاى من بر روى زمين‌اند ، پس خوشا به حال بنده‌اى كه در خانه خود تطهير كند ( و وضو بسازد ) سپس مرا در خانه‌ام زيارت كند » .
و او كريمتر از آن است كه قاصد و زائرش را نااميد و محروم نمايد .
« سعيد بن مسلم » از معاويه بن عمار روايت كرده است كه وجود مقدّس آقا امام صادق - عليه السّلام - هر گاه حاجتى داشت هنگام زوال آفتاب ( يعنى ظهر ) آن را طلب مىكرد ، بدين ترتيب كه اولا چيزى در راه خدا صدقه مىداد بعد بوى خوشى استشمام مىكرد و سپس به مسجد رفته هر حاجتى داشت آن را به محضر
( 1 ) گذشت كه عبارت بودند از : اوّل رجب ، نيمهء شعبان ، عيد فطر و عيد قربان .