عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٥٨٨
99 - « الشّافى » :
« لطف » يعنى نيكى و احترام . گفته مىشود . فلانى نسبت به مردم « لطيف » است ، يعنى نيكوكار است و با آنان از طريق نيكى و مهربانى رفتار مىكند .
لطف ، گاهى اوقات به معناى ظرافت در تدبير و فعل مىباشد ، اگر كسى حاذق و ماهر باشد ، مىگويند فلانى سازنده‌اى است كه دستانش لطيف است .
در خبر آمده :
833 - « معنى اللطيف هو انّه خالق للخلق اللطيف كما انّه سمّى العظيم لانّه خالق للخلق العظيم » .
يعنى : « معناى لطيف اين است كه او خالق خلق لطيف است ، همچنان كه او را « عظيم » ناميدند ، چون خالق خلق عظيم مىباشد » .
و گفته شده : خدا « لطيف » است ، يعنى به بندگان لطف دارد ، از اين طريق كه بنده را به انجام طاعات ، نزديك و از ارتكاب گناهان ، دور مىنمايد .
99 - « الشّافى » :
99 - « الشّافى » :
يعنى او عافيت را روزى مىكند ، بدون وساطت دوا ، شفا مىبخشد ، با اندك دعا ، بلا را بر مىدارد و در امتحانهاى كوچك ، پاداشهاى بزرگى مىدهد كه خداوند متعال از قول حضرت ابراهيم - عليه السّلام - مىفرمايد :
- وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ « 1 » .
يعنى : « و چون بيمار شوم اوست كه شفايم مىبخشد » .
علت عدم ذكر ساير اسماء بايد بدانى كه صرف ذكر اين اسمهاى شريف ، دلالت بر نفى ساير اسماء نمىكند ، چون در دعاهاى معصومين - عليهم السّلام - اسامى زيادى آمده كه جزء اين اسم نمىباشند ، شايد ذكر خصوص اين اسمها به خاطر مزيّت و شرفى باشد كه بر ساير اسماء دارند .
( 1 ) سورهء شعراء ، آيهء 80 .