عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٥٨٤

85 - « الوكيل » :

اوّلا - انسان را به واسطهء نور توحيد كه بر آن خلقش فرمود ، احترام نمود كه خود فرمود :

- فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها « 1 » .

يعنى : « فطرتى است كه خداوند همه را بدان فطرت بيافريد » .

و رسولش فرموده :

832 - « كلّ مولود يولد على الفطرة و انّما ابواه يهوّدانه و ينصّرانه و يمجّسانه » .

يعنى : « هر نوزادى بر اساس فطرت توحيدى متولد مىشوند ، اين پدر و مادر اويند كه وى را يهودى ، يا مسيحى و يا مجوسى مىنمايند » .

ثانيا - پيامبران را فرستاد و نور دين و هدايت را برافراشت .

ثالثا - خلق را هم نسبت به دين ترغيب و تشويق نمود و هم از ترك آن بيم داد .

و رابعا - از طريق امداد و لطف و . . . به آنان توفيق مضاعف عطا نمود .

او خدايى است كه ساير حيوانات را نيز به مصالحشان هدايت نمود و چگونگى طلب روزى و جلب شادمانى و دفع ضرر را الهامشان فرمود .

يعنى او به عهد و وعدهء خود وفا مىنمايد .

يعنى او متولى ماست و بر حفظ ما قيام كرده ، اين معناى وكيل بر مال است .

گاهى اوقات به معناى تكيه‌گاه و پناهگاه نيز آمده ، بنا بر اين ، توكل يعنى اعتماد و التجاء .

گفته شده « وكيل » يعنى « كفيل » بر روزى بندگان و كسى كه به مصالح آنان قيام نموده است كه خود فرموده است :

( 1 ) سورهء روم ، آيهء 30 .