عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٥٨٣
83 - « الهادى » :
82 - « الودود » :
82 - « الودود » :
از « ودّ » مشتق شده ، يعنى او بندگان صالح خود را دوست دارد ، از آنان راضى است و اعمالشان را قبول مىكند .
گاهى اوقات بدين معناست كه او بندگان صالح خود را نزد خلقش محبوب مىكند همچنان كه خود مىفرمايد :
- سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا « 1 » .
يعنى : « خداوند رحمان آنان ( مؤمنين ) را محبوب مىگرداند » .
در اينجا « فعول » به معناى مفعول آمده ، همچنان كه « مهيب » به معناى « مهيوب » است ( يعنى چيز ترسناك ) بنا بر اين ، « ودود » در اينجا به معناى « مودود » يعنى « محبوب » است .
83 - « الهادى » :
83 - « الهادى » :
يعنى كسى كه با هدايتش بر تمام مخلوقات منّت نهاد و با نور توحيدش آنها را احترام نمود ، چون همه را بر فطرت توحيد آفريد و آنها را بر مقصود و مرام خود ، راهنمايى نمود و از طريق عقل و الهام دليلها و نشانها ، قدرت رسيدن به توحيد را به آنان عطا فرمود ، پيامبرانى فرستاد كه با حجتهاى اكيد ، تأييد گرديده‌اند :
- لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ « 2 » .
يعنى : « تا هر كس كه هلاك مىشود به دليلى هلاك شود و هر كس كه زنده مىماند ، به دليلى زننده بماند » .
هدايت ساير بندگان را مىتوان از اين آيه به دست آورد كه فرمود :
- فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى عَلَى الْهُدى « 3 » .
يعنى : « ما آنان را هدايت كرديم ولى آنان كورى را بيشتر از هدايت دوست مىداشتند » .
نتيجه آنكه :
( 1 ) سورهء مريم ، آيهء 96 . ( 2 ) سورهء انفال ، آيهء 42 . ( 3 ) سورهء فصلت ، آيهء 17 .