عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٥٥٩
15 - « البارئ » :
حضرت موسى ( ع ) ) :
- لا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلى « 1 » .
يعنى : « نترس ، همانا فقط تو غالب و چيره‌اى » .
و گاهى اوقات به معناى تنزّه ( و منزّه بودن ) از شبيه‌ها و ضدها نيز مىباشد .
13 - « الباقى » :
13 - « الباقى » :
كسى است كه عوارض نابودى بر او پديد نمىآيد و بقايش نامتناهى است و محدود نمىباشد .
بقاى خداوند متعال و دوامش چون بقا و دوام بهشت و جهنم نيست ، چون بقاى او ازلى و ابدى است ، اما بقاى آن دو ابدى غير ازلى است .
« ازلى » به معناى آن است كه هميشه بوده و « ابدى » يعنى هميشه خواهد بود ، بهشت و جهنم بعد از اينكه نبودند ، خلق مىشوند ( يعنى سابقهء عدم و نيستى دارند ) فرق بين اين دو همين است .
14 - « البديع » :
14 - « البديع » :
كسى است كه مخلوقات را بدون وجود مشابه قبلى به صورت نوظهور ، خلق كرد .
« بديع » بر وزن « فعيل » به معناى « مفعل » است ، نظير « اليم » به معناى « مؤلم » و « بدع » به اوّل در هر چيزى گويند ، نظير كلام خداوند كه مىفرمايد :
- قُلْ ما كُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ « 2 » .
يعنى « اى پيامبر ! بگو من در ميان انبيا ، نوظهور نيستم » .
يعنى من اولين پيامبر كه نيستم ( بلكه قبل از من پيامبرانى آمده‌اند )
15 - « البارئ » :
15 - « البارئ » :
يعنى خالق ، گفته مىشود « برأ اللَّه الخلق ، يعنى خدا خلق را آفريد » ، همچنان كه ( در بارهء او ) گفته مىشود :
« بارئ النّسم . يعنى : خالق نسيم » .
( 1 ) سورهء طه ، آيهء 68 . ( 2 ) سورهء احقاف ، آيهء 9 .