عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٥٣٣

13 - نجات از سختيها و روزى حلال :

و بر توكل - نظير حفظ كردن و ترحم - اطمينان پيدا كنند .

تعريف « توكل » را از حضرت صادق - عليه السّلام - پرسيدند ، فرمود :

809 - « ان لا يخاف مع اللَّه شيئا »

. يعنى : « اگر خدا را همراه خود مىداند ، از چيزى نهراسد » .

بنا بر اين ، آيهء مورد بحث ، براى بندگان ، رسا و براى كسانى كه ارشاد را مىطلبند ، كافى است .

« احمد بن حسين ميثمى » از يكى از يارانش روايت كرده است كه گفت : در پاسخى از حضرت صادق - عليه السّلام - به يكى از اصحابش خواندم كه نوشته بود :

810 - « امّا بعد فانّى اوصيك بتقوى اللَّه عزّ و جلّ فإنّ اللَّه قد ضمن لمن اتّقاه ان يحوّله عمّا يكره الى ما يحبّ و يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ انّ اللَّه عزّ و جلّ لا يخدع عن جنبه و لا ينال ما عنده الّا بطاعته » .

يعنى : « بعد از حمد و صلوات ، من تو را به تقواى خداى عزيز و جليل سفارش مىكنم ، چون براى متقى ، تضمين كرده است كه وى را از آنچه ناپسند مىداند ، به آنچه محبوب اوست ، متحول كند و از راهى كه گمانش را نمىبرد ، به او روزى برساند . خداى عزيز و جليل از طرف خود كسى را فريب نمىدهد و آنچه در نزد اوست جز از طريق طاعتش به دست نمىآيد » .

از حضرت باقر - عليه السّلام - نقل است كه رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود :

811 - « يقول اللَّه عزّ و جلّ : و عزّتى و جلالى و عظمتى و كبريائى و نورى و علوّى و ارتفاع مكانى ، لا يؤثر عبد هواه على هواى الّا شتّتّ عليه امره ، و لبست عليه دنياه ، و اشتغلت قلبه بها و لم ارزقه منها الّا ما قدّرت له . و عزّتى و جلالى و عظمتى و كبريائى و نورى و علوّى و ارتفاع مكانى ، لا يؤثر عبد هواى على هواه الّا استحفظته ملائكتى و كفّلت السّموات و الارض رزقه و كنت له من وراء تجارة كلّ تاجر واتته الدّنيا و هى راغبة »

.