عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٥١٨
فصل : خاصيتهاى مختلف
- شراره‌اى از آتش و مس كه يارى نگرديد .
- آيا نديدى كسانى را كه از ترس مرگ از ديار خود خارج شدند - در حالى كه هزاران نفر بودند - اما خدا به آنان فرمان مرگ داد ، آنان هم مردند .
- از آنجا خارج شو كه تو رانده‌شده‌اى .
- از آنجا خارج شد در حالى كه مىترسيد و مراقب بود .
- منزّه است آنكه شبانه بنده‌اش را از مسجد الحرام به مسجد الاقصى برد .
- آن روز كه اينان قيامت را ببينند ، گويا نخوابيده‌اند مگر يك شب يا به همراه روزش .
- پس آنان را از باغها و چشمه‌ها اخراج كرديم .
- و كشتزارها و مقام كريم و نعمتى كه از آن برخوردار بودند .
- پس نه آسمان بر اينان گريست و نه زمين و نه مهلتى به آنان داده شد .
- از آنجا خارج شو ، تو را نسزد كه در آن تكبرورزى ، از آنجا خارج شو كه تو از فرومايگانى .
- از آنجا با حالت نكوهيده و سرافكنده خارج شو .
- لشكرهايى بر آنان وارد آوريم كه تابش را نداشته باشند و هر آينه ايشان را از آنجا با ذلّت و خوارى خارج مىنماييم » .
ص - « سمرة بن جندب » گويد : رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود :
797 - « كسى كه وضو ساخته به سوى مسجد برود و در حال خروج از منزلش ، بگويد :
بسم اللَّه الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ
. يعنى : « به نام خدا ، آن كس كه مرا خلق كرد ، پس همو هدايتم مىكند » ، خداوند متعال او را به ايمان درستى هدايت مىنمايد . و آنگاه كه بگويد :