عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٥٠٠

اوّل - شفا يافتن از دردها و مرضها :

يعنى : « ما در كتاب ، چيزى را فرو گذار نكرديم » .

اگر شفا مىخواهى و دوا مىطلبى ، شفا و دوا ، در اوست و همو راه بىنيازى را نشان مىدهد و وسيله‌اى است براى اجابت دعا ، اين ادعا در سه بخش تقديم مىگردد :

اوّل - شفا يافتن از دردها و مرضها :

اوّل - شفا يافتن از دردها و مرضها :

بر خود لازم مىدانيم كه مقدار كمى از آن را به عنوان شاهد بر مدعاى خود بياوريم و الا آنقدر هست كه غير از پيامبر و اوصيايش - عليهم السّلام - كه مبين وحى الهىاند ديگران عاجزند .

الف - امام صادق - عليه السّلام - از پدرانش - عليهم السّلام - از پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - نقل كرده است كه فرمود :

764 - « شكى اليه رجل وجعا في صدره فقال : استشف بالقران فانّ اللَّه عزّ و جلّ يقول : وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ »

« 1 » .

يعنى : « مردى از درد سينه‌اش نزد رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - شكايت برد پيامبر فرمود : از قرآن شفا بطلب كه خداوند عزيز و جليل مىفرمايد :

( قرآن ) درمان است براى آنچه در سينه‌هاست » .

ب - « شيخ صدوق » از پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - نقل كرده است كه فرمود :

765 - « شفاء امّتى في ثلاث : آية من كتاب اللَّه العزيز ، او لعقة من عسل ، او شرطة حجام » .

يعنى : « شفاى امت من در سه چيز است : آيه‌اى از كتاب خداوند عزيز ، ليسيدن عسل و نيشتر حجّام » .

( 1 ) سورهء يونس ، آيهء 57 .