عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٤٦٧
دوّم - دعاهايى كه به واسطهء آنها اندوهها و سختيها دفع مىگردند :
« السّامعين ، و يا اسرع الحاسبين ، و يا ارحم الرّاحمين . سبعين مرّة كلّما دعوت اللَّه مرّة بهذه الكلمات سل حاجتك »
. يعنى : « اى ابا حمزه ! چه مىشود كه هر گاه امر هراسناكى به تو رسيد ، به طرف گوشه‌اى از اتاق - يعنى به سوى قبله - نمىروى تا دور ركعت نماز بگزارى و سپس هفتاد مرتبه بگويى : يا ابصر الناظرين . . . اى بيننده‌ترين نظركننده‌ها ! اى شنونده‌ترين شنونده‌ها ! اى سريعترين حسابرسها ! و اى با رحمت‌ترين رحيمان ! هر بار كه با اين كلمات ، دعا كردى ، حاجت خود را درخواست نما » .
ب - از حضرت باقر - عليه السّلام - روايت شده است كه فرمود :
712 - مردى كه « شيبهء هذلى » گفته مىشد ، نزد پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - آمد و عرضه داشت :
اى رسول خدا ! من پير مرد كهنسالى هستم و نيروى كار ندارم ، تاكنون خود را به نماز و روزه و حج و جهاد ، عادت داده بودم ، كلامى به من بياموز كه خداوند متعال به واسطهء آن به من نفع برساند و سبك هم باشد ، اى رسول خدا ! پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود : دوباره بگو .
آن مرد سه مرتبه اين را گفت . رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود : هيچ درخت و كلوخى در گرد تو نيست مگر آنكه از باب رحمت بر تو گريه كرده است ، هر گاه نماز صبح را گزاردى بگو :
« سبحان اللَّه العظيم و بحمده و لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلىّ العظيم »
كه خداوند عزيز و جليل به واسطهء آن تو را از كورى و ديوانگى و جذام و فقر و ضعف ، معاف مىدارد .
آن مرد گفت : يا رسول اللَّه ! اين براى دنيا ، براى آخرت چه ؟ فرمود : بعد از هر نمازى مىگويى :
« اللّهمّ اهدنى من عندك ، و افض علىّ من فضلك ، و انشر علىّ من رحمتك ، و انزل علىّ من بركاتك »
. يعنى : « خدايا ! مرا از جانب خودت هدايت نماز و از بخشش مخصوصت بر من افاضه فرما و رحمتت را بر من بگشاى و بركاتت را بر من نازل فرما » .