عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٤٥٠

فصل : دعاهاى مختص به اوقات مخصوص

فصل : دعاهاى مختص به اوقات مخصوص

فصل : دعاهاى مختص به اوقات مخصوص

1 - امير المؤمنين - عليه السّلام - هنگام ورود به صبح ، سه بار مىفرمود :

691 - « سبحان اللَّه الملك القدّوس » .

يعنى : « منزه است خداوند ! آن پادشاه مقدس » .

( آنگاه مىفرمود : )

« اللّهمّ انّى اعوذ بك من زوال نعمتك و تحويل عافيتك ، و من فجأة نقمتك ، و من درك الشّقاء ، و من سوء القضاء ، و من شرّ ما سبق في الكتاب . اللّهمّ انّى اسألك بعزّة ملكك ، و شدّة قوّتك ، و بعظم سلطانك ، و بقدرتك على خلقك »

. يعنى : « خدايا ! به تو پناه مىبرم از زايل شدن نعمت و دگرگونى عافيتت ، از عقوبت ناگهانى و رسيدن به شقاوت ، از سرنوشت بد و از شرّ هر آنچه برايم نوشته و مقدر گرديده است . بار الها ! از تو درخواست مىكنم و تو را قسم مىدهم به عزّت حكومتت و نيروى شديدت و سلطنت عظيمت و قدرت بر خلقت » .

آنگاه حاجت خود را طلب نما 2 - على - عليه السّلام - صبح كه مىكرد مىفرمود :

692 - « مرحبا بكما من ملكين حفيظين كريمين ، املى عليكما ما تختاران ان شاء اللَّه »

. يعنى : « آفرين بر شما اى دو فرشتهء حافظ و كريم ! به خواست خداوند چيزى را بر شما املا مىكنم كه آن را براى من ذخيره سازيد » .