عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٤١٢

از سنّت

فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ « 1 » .

يعنى : « مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم » .

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا « 2 » .

يعنى : « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! خدا را فراوان ياد كنيد و هر بامداد و شبانگاه ، تسبيحش نماييد » .

از سنّت

از سنّت

روايات زيادى در اين باب هست كه به خاطر طولانى نشدن مبحث ، به ذكر تعدادى از آنها كفايت مىكنيم : اوّل - « محمد بن ابى عمير » از « هشام بن سالم » از امام صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :

623 - « انّ اللَّه تعالى يقول : من شغل بذكرى عن مسألتى اعطيته افضل ما اعطى من سألنى »

. يعنى : « خداوند متعال مىفرمايد : اگر كسى به جاى درخواست از من ، به ذكرم مشغول شود ، به او بهترين چيزى كه به انسان درخواست‌كننده مىدهم ، خواهم داد » .

بدان كه اين خبر ، به تنهايى براى رساندن مقصود ما كافى است ، چون بر فضيلت « ذكر » بر « دعا » دلالت دارد ، پس هر فايده‌اى در دعا باشد در ذكر نيز وجود دارد .

( 1 ) سورهء بقره ، آيهء 152 . ( 2 ) سورهء احزاب ، آيهء 41 - 42 .