عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٣٨٣
درمان علمى ريا
و از دختر گرامى رسول خدا و مادر ائمه اطهار - عليهم السّلام - روايت شده كه فرمود :
592 - « من اصعد الى اللَّه خالص عبادته اهبط اللَّه عزّ و جلّ اليه افضل مصلحته »
. يعنى : « كسى كه عبادت پاك و خالص خود را به بالا بفرستد ، خداوند عزيز و جليل ، بهترين مصالحش را بر او نازل مىگرداند » .
و از امام باقر - عليه السّلام - روايت است كه فرمود :
593 - « لا يكون العبد عابدا للَّه حقّ عبادته حتّى ينقطع عن الخلق كلّهم اليه فهو يقول : هذا خالص لى فيقبله بكرمه »
. يعنى : « هرگز بنده ، عابد حقيقى و بندهء واقعى نمىگردد مگر آنكه از تمام مخلوقات ، قطع نظر كرده ، تنها چشم به خدا داشته باشد كه در اين صورت خداوند متعال مىگويد : « اين تنها براى من است » در نتيجه به كرمش ، آن را مىپذيرد » .
و نيز از امام صادق - عليه السّلام - روايت شده است كه فرمود :
594 - « ما انعم اللَّه عزّ و جلّ على عبد اجلّ من ان لا يكون في قلبه مع اللَّه عزّ و جلّ غيره »
. يعنى : « خداوند متعال به هيچ بنده‌اى ، نعمتى بزرگتر از اينكه در قلبش غير از خداى عزيز و جليل چيز ديگرى نباشد ، نداده است » .
و به « هشام به حكم » فرمود :
595 - « يا هشام ، الصّبر على الوحدة علامة قوّة العقل ، فمن عقل عن اللَّه اعتزل من اهل الدّنيا و الرّاغبين فيها و رغب فيما عند اللَّه ، و كان اللَّه انيسه في الوحشة ، و صاحبه في الوحدة ، و غناه في العيلة ، و معزّه في غير عشيرة . يا هشام ، قليل العمل مع العلم مقبول مضاعف ، و كثير العمل مع الجهل مردود » .
يعنى : « اى هشام ! بر تنهايى صبر كردن ، نشانهء قوت عقل است ، هر كس معارف الهى را فهميد و درك كرد ، از اهل دنيا و متمايلين به آن كناره مىگيرد و نسبت به آنچه نزد خداست ميل پيدا مىكند ، چنين فردى در وحشت ، با خدا مأنوس است