عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٣٨١

درمان علمى ريا

- وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ » « 1 » .

يعنى : « آنان كه كارى شايسته كرده‌اند ، براى خود آسايشگاهى فراهم نموده‌اند » .

بنا بر اين ، اگر كسى در قلبش ، قيامت و سختيهاى آن و منازل رفيعهء نزد خداوند سبحان را حاضر كند ، هر چه را كه در زندگى دنيا به خلق مربوط مىشود كه ( نه تنها راحتى ندارد بلكه ) توأم با كدورات و ناخوشيهاست ، حقير و كوچك مىشمارد و تمام همّتش را يكى مىكند و قلبش را متوجه خدا مىنمايد و از ذلّت ريا و قساوت قلوب خلق ، رهايى مىيابد ، در نتيجه از اخلاصش نورهايى بر قلبش پرتو افكن مىشود و به سبب آن ، سعهء صدر پيدا كرده زبانش به نطق مىآيد و ابواب الطاف الهى بر او گشوده مىگردد تا جايى كه هر لحظه انس و الفتش به خدا و وحشتش از مردم ، بيشتر مىگردد ، دنيا را پست و كوچك و آخرت را بزرگ مىشمارد ، ديگر خلق در قلب او جايگاهى ندارند .

خلاصه اينكه : انگيزهء ريا از او بر طرف مىشود ، تنهايى را اختيار مىكند و خلوت را دوست مىدارد ، ابرهاى رحمت چون رگبارى بر او مىبارد و زبانش به حكمتهاى نغز ، گشوده مىگردد كه در خبر از پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - رسيده است :

587 - « من اخلص للَّه اربعين يوما فجّر اللَّه ينابيع الحكمة من قلبه الى لسانه

» . يعنى : « كسى كه چهل روز خود را براى خدا خالص كند ، خداوند متعال چشمه‌هاى حكمت را از قلب او بر زبانش مىجوشاند » .

( 1 ) سورهء روم ، آيهء 44 .