عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٣٣٣

نصيحت

از « منصور صيقل » نقل شده است كه گويد :

533 - « قلت لأبي عبد اللَّه - عليه السّلام - : ربّما دعا الرّجل فاستجيب له ثمّ اخّر ذلك الى حين ؟ قال : فقال : نعم قلت : و لم ذلك ليزداد من الدّعاء ؟ قال : نعم »

. يعنى : « به حضرت صادق - عليه السّلام - عرض كردم : آيا مىشود فردى دعا كند ، اجابت هم بشود اما تا مدتى به تأخير بيفتد ؟ فرمود : بله ، گفتم : چرا ؟ آيا براى اين است كه بيشتر دعا كند ؟ فرمود : بله » .

از « اسحاق بن عمار » نقل شده است كه گويد :

534 - « قلت لأبي عبد اللَّه - عليه السّلام - : أ يستجاب للرّجل الدّعاء ثمّ يؤخّر ؟ قال : نعم عشرون سنّة »

. يعنى : « به امام صادق - عليه السّلام - عرض كردم آيا مىشود دعاى بنده‌اى اجابت شود اما به تأخير بيفتد ؟ فرمود : بلى ، حتى بيست سال » .

از « هشام بن سالم » نقل است كه آن حضرت فرمود :

535 - « كان بين قول اللَّه عزّ و جلّ : قَدْ أُجِيبَتْ دَعْوَتُكُما و بين اخذ فرعون ، اربعون عاما »

« 1 » .

يعنى : « از زمان وعدهء خداوند به حضرت موسى و حضرت هارون - عليهما السّلام - كه فرمود : دعاى شما اجابت شد ، تا زمان نزول عذاب بر فرعون ، چهل سال فاصله بود » .

از « ابى بصير » هم نقل است كه آن حضرت فرمود :

536 - « انّ المؤمن ليدعو فيؤخّر بإجابته الى يوم الجمعة »

. يعنى : « مؤمن دعا مىكند ولى اجابتش تا جمعه به تأخير مىافتد » .

نصيحت

نصيحت

بر انسان عاقل سزاوار است كه هميشه اهل دعا باشد و آن را به هيچ وجه قطع نكند ، به چند دليل :

اوّل - دانستنى كه دعا چقدر فضيلت دارد و عبادت به حساب مىآيد ، بلكه

( 1 ) سورهء يونس ، آيهء 89 .