عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٣٢٥

س - بالا بردن دو دست بهنگام دعا :

تضرّع آن است كه انگشت سبابهء دست راست را به سمت راست و چپ ، حركت دهى .

تبتّل ( و انقطاع ) آن است كه انگشت سبابهء دست چپ را به آهستگى بالا و پايين ببرى .

و ابتهال ( و زارى ) آن است كه هر دو دست و هر دو ذراع را به سوى آسمان بگشايى كه ابتهال در وقت فراهم شدن وسايل گريه است » .

از « سعيد بن يسار » نقل شده است كه حضرت صادق - عليه السّلام - فرمود :

524 - « هكذا الرّغبة و ابرز باطن راحتيه الى السّماء . و هكذا الرّهبة و جعل ظهر كفّيه الى السّماء . و هكذا التّضرّع و حرّك اصابعه يمينا و شمالا . و هكذا التّبتّل يرفع اصابعه مرّة و يضعها اخرى . و هكذا الابتهال و مدّ يده تلقاء وجهه و قال : لا تبتهل حتّى ترى الدّمعة »

. يعنى : رغبت اين گونه است : در حالى كه حضرت باطن دو دست خود را به سوى آسمان آشكار كرده بود .

رهبت اين گونه است : در حالى كه پشت دو دست خود را به سوى آسمان گرفته بود .

تضرّع اين گونه است : در حالى كه انگشتانش را به سمت راست و چپ حركت مىداد .

تبتل اين گونه است : در حالى كه انگشتانش را بالا و پايين مىبرد .

ابتهال اين گونه است : در حالى كه دستش را در برابر صورتش كشيده بود ، آنگاه فرمود : ابتهال نكن مگر آنكه اشك را ببينى » .

در حديث ديگر آمده است كه :

525 - « الاستكانة في الدّعاء ان يضع يديه على منكبيه » .

يعنى : « فروتنى در دعا ، قرار دادن دستهاست بر دوشها » .