عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٢٩٦

ك - اعتراف به گناه قبل از درخواست و ذكر حاجات :

ثالثا : ديگر از فوايد ذكر گناهان ، خوف و ترس از ذات اقدس الهى و رقّت قلب است كه حضرت صادق - عليه السّلام - فرمود :

- « اذا رقّ احدكم فليدع ، فانّ القلب لا يرقّ حتّى يخلص »

« 1 » .

يعنى : « هر يك از شما آنگاه كه قلبش شكست ، حتما دعا كند ، چون قلب تا صاف نشود ، نمىشكند » .

رابعا - چه بسا شكستن قلب موجب ريزش اشك گردد كه اين نيز خود ادبى از آداب دعاست ، بنا بر اين ، ادبى ، موجب فراهم شدن ادب ديگر گرديد .

و خامسا - فرمان امام صادق - عليه السّلام - است كه فرمود :

- « انّما هى المدحة ثمّ الثّناء ثمّ الاقرار بالذّنب ثمّ المسألة انّه و اللَّه ما خرج عبد من الذّنب الّا بالاقرار »

« 2 » .

يعنى : « اوّل مدح الهى ، بعد ثنا و ستايش ، سپس اقرار به گناهان ، آنگاه سؤال و درخواست كه به خدا سوگند ! هيچ بنده‌اى از گناه خارج نشد ، مگر به سبب اقرار به آن » .

بنا بر اين ، اقرار به گناه پنج فايده دارد :

اوّل - منقطع شدن به سوى خداوند متعال .

دوّم - شكسته شدن قلب ( كه فضايلش گذشت ) .

سوّم - سبب رقّت قلب است كه خود دليل بر اخلاص است و در نتيجه موجب اجابت دعا مىگردد .

چهارم - چه بسا موجب گريه نيز گردد كه گريه كردن ، خود سيد الآداب است .

پنجم - موافقت نمودن با فرمان حضرت صادق - عليه السّلام - .

( 1 ) در حديث 307 گذشت . ( 2 ) در حديث 424 گذشت .