عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٢٩٤

ك - اعتراف به گناه قبل از درخواست و ذكر حاجات :

در روايت ديگر آمده است كه :

469 - « انّى قلّبت عبادى ظهرا لبطن فلم ار اذلّ لى نفسا منك فاحببت ان ارفعك من بين خلقى »

. يعنى : « من بندگانم را زير و رو كردم ولى كسى را نيافتم كه در برابر من از تو خاضع‌تر باشد ، به همين خاطر دوست دارم كه از ميان مخلوقاتم ، مقام تو را برتر گردانم » .

در روايت آمده است كه :

470 - « خداوند سبحان بر حضرت موسى - عليه السّلام - وحى فرستاد كه بالاى كوهى برو و با من مناجات كن ، در آنجا چندين كوه بودند ، هر يك طمع داشتند كه كليم حق ، بر روى آن برود مگر كوه كوچكى كه خود را خرد و كوچك شمرد و گفت : من كمتر از آنم كه پيامبر خدا براى مناجات با رب العالمين ، بر من بالا برود ، در اين هنگام خداوند متعال بر موسى - عليه السّلام - وحى فرستاد كه بالاى همان كوه برو ، چون او خود را چيزى به حساب نياورد » .

از رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - نقل است كه فرمود :

471 - « ثلاثة لا يزيد اللَّه بهنّ الّا خيرا : التّواضع لا يزيد اللَّه به الّا ارتفاعا ، و ذلّ النّفس لا يزيد اللَّه به الّا عزّا ، و التّعفّف لا يزيد اللَّه به الّا غنىّ »

. يعنى : « سه چيز است كه خداوند متعال در برابر آن ، جز خير نمىدهد :

تواضع : خداوند سبحان در برابرش مقام انسان را رفيع مىگرداند . فروتنى :

خداوند منان در برابرش عزت نفس عطا مىكند . دست كشيدن از محرمات : ذات اقدس الهى در برابرش ، غنا و بىنيازى مىدهد » .

و نيز فرموده است :

472 - « في وضع النّفس و كسرها و اسخاطها رضى اللَّه سبحانه »

. يعنى : « در تواضع و شكاندن نفس و نارضايتى او ، رضاى خداى سبحان نهفته است » .