عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٢٥٥

ششم

اوّل

اوّل

- در روايت آمده است كه :

388 - صداى حزن و نالهء حضرت ابراهيم - عليه السّلام - تا حدود يك ميل « 1 » به گوش مىرسد . تا جايى كه خداوند متعال او را اين گونه مدح كرد :

- إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ

« 2 » .

يعنى : « همانا ابراهيم سه صفت داشت : بردبار بود ، ناله‌هاى بسيار داشت و اهل توبه و انابه بود » .

و هنگام نماز ، از او صدايى چون صداى ديگ جوشان شنيده مىشد .

دوّم

دوّم

- از سينهء مبارك رسول خاتم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - نيز چنين صدايى شنيده مىشد .

سوّم

سوّم

- امير مؤمنان - عليه السّلام - هر گاه وضو ساختن را آغاز مىكرد ، رنگ چهره‌اش از ترس خداوند متعال تغيير مىكرد .

چهارم

چهارم

- حضرت فاطمه - سلام اللَّه عليها - در نماز از ترس خداوند متعال به هيجان مىآمد .

پنجم

پنجم

- امام حسن مجتبى - عليه السّلام - وقتى از وضويش فارغ مىشد ، رنگش بر مىگشت و چون سببش را از حضرت مىپرسيدند ، مىفرمود :

389 - « حقّ على من اراد ان يدخل على ذى العرش ان يتغيّر لونه

» . يعنى : « كسى كه مىخواهد بر صاحب عرش وارد شود ، سزاوار است كه رنگش تغيير كند » .

ششم

ششم

- مانند همين ، از امام زين العابدين - عليه السّلام - نيز روايت شده است .

( 1 ) هر « ميل » برابر است با يك سوم فرسخ . ( 2 ) سورهء هود ، آيهء 75 .