عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٢٥٤
نمونه‌هايى از خوف اوليا
امير المؤمنين - عليه السّلام - فرمود :
385 - « ان استطعتم ان يحسن ظنّكم باللَّه و يشتدّ خوفكم منه فاجمعوا بينهما فانّما يكون حسن ظنّ العبد بربّه على قدر خوفه منه ، و انّ احسن النّاس باللَّه ظنّا لاشدّهم خوفا منه »
. يعنى : « سعى كنيد هم به خداوند حسن ظن و هم از او هراس داشته باشيد ، چون حسن ظن هر كس به خدا به اندازهء ترس او از خداست . بنا بر اين ، كسانى گمانشان به او نيك‌تر است كه از او هراس بيشترى دارند » .
« حسن بن ابى ساره » گويد : شنيدم حضرت صادق - عليه السّلام - مىفرمود :
386 - « لا يكون العبد مؤمنا حتّى يكون راجيا خائفا ، و لا يكون راجيا خائفا حتّى يكون عاملا لما يخاف و يرجو »
. يعنى : « بنده به درجهء ايمان نمىرسد مگر آنكه هم اميدوار باشد و هم خائف و اميدوار و خائف نمىگردد مگر آنكه بر طبق ترس و رجائش عمل كند » .
« على بن محمد » روايت كرده است كه يكى از اصحاب گويد : به حضرت صادق - عليه السّلام - گفتم : عده‌اى از دوستان شما مرتكب گناه مىشوند و مىگويند ( به رحمت حق ) اميدواريم ، حضرت فرمود :
387 - « كذبوا اؤلئك ليسوا لنا بموالى اؤلئك قوم رجّحت بهم الامانىّ ، و من رجا شيئا عمل له ، و من خاف شيئا هرب منه »
. يعنى : « دروغ مىگويند ، هرگز دوستان ما نيستند ، اينان افرادى هستند كه آرزوهايشان بر آنان چيره شده ، كسى كه به چيزى اميد دارد ، كارى مىكند كه به آن برسد و كسى كه از چيزى مىترسد ، از آن فرار مىنمايد » .
نمونه‌هايى از خوف اوليا
نمونه‌هايى از خوف اوليا