عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ٢٤٨

رجا و اميدوارى به رحمت حق

داده ، نوشته مىشود و هم براى آن مرده » .

و نيز فرمود :

377 - « من عمل من المسلمين عن ميّت عمل خير اضعف اللَّه اجره ، و نفع اللَّه به الميّت »

. يعنى : « هر مسلمانى كه به نيابت از طرف ميتى ، عمل خيرى انجام دهد ، خداوند متعال پاداش او را دو برابر كرده به آن مرده نيز بهره‌اى مىرساند » .

علامت سوم براى رحمت واسعه حق ، فرمان او به پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - است كه فرمود :

- فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ

« 1 » .

يعنى : « پس بدان كه هيچ خدايى جز اللَّه نيست ، براى گناه خود و گناه مردان و زنان با ايمان ، آمرزش بخواه » .

در اين آيهء كريمه دقت كن و ببين كه چگونه ذات اقدس الهى ، فرمان به استغفار را در كنار شهادت به توحيد كه اساس اسلام است و احكام الهى ، حول آن محور دور مىزند قرار داد ؟ آيا اين جز نهايت عنايت و توجه و كمال رحمت و تفضل اوست ؟ به اين مقدار هم اكتفاء نكرد و در جاى ديگر فرمود :

- « انا عند ظنّ عبدى بى »

« 2 » .

يعنى : « گمان بنده‌ام هر چه باشد ، من همان جا هستم » .

و نيز كسى را كه به او سوء ظنّ داشته باشد و بر او غضب كند ، ترسانيده است .

واضحتر از همهء دليلها بر فراوانى لطف و محبتش نسبت به كسى كه به او حسن ظن دارد و اينكه اگر گمان بنده به او نيك باشد ، هرگز خلافش را انجام نمىدهد ، آيه شريفهء قرآن است كه فرمان به توكل مىدهد و مىفرمايد :

( 1 ) سورهء محمد ( ص ) ، آيهء 19 . ( 2 ) حديث 367 گذشت .