عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — الصفحة ١٥٧

فضيلت توكّل و معناى آن

آن پيامبر چنين كرد تا به آن چاه رسيد ، غذا را به درون چاه هدايت كرد وقتى دانيال آن غذا را در برابر خود ديد گفت :

« الحمد للَّه الّذى لا ينسى من ذكره ، و الحمد للَّه الّذى لا يخيب من دعاه ، و الحمد للَّه الّذى من توكّل عليه كفاه ، و الحمد للَّه الّذى من وثق به لم يكله الى غيره ، و الحمد للَّه الّذى يجزى بالاحسان احسانا و بالسّيّئات غفرانا و بالصّبر نجاة

» . يعنى : « سپاس خدايى را كه ذاكرش را فراموش نمىكند . حمد مخصوص خدايى است كه دعاكننده را نااميد نمىنمايد . ستايش از آن خدايى است كه اگر كسى بر او توكل كند ، همو برايش كافى است . سپاس از آن خدايى است كه اگر كسى بر او اطمينان كرد به ديگرى موكولش نمىكند ، حمد مخصوص خدايى است كه نيكى را با نيكى پاسخ مىدهد ، گناه را با آمرزش و صبر را با نجات » .

حضرت صادق - عليه السّلام - فرمود :

230 - « انّ اللَّه ابى الّا ان يجعل ارزاق المتّقين من حيث لا يحتسبون ، و لا يقبل لاوليائه شهادة في دولة الظّالمين »

. خداوند متعال روزى متقين را تنها در جايى قرار مىدهد كه آنان اصلا گمانش را نمىكنند « 1 » و حضور اوليايش را در دستگاه حكومت ظالمان ، نمىپذيرد » .

از جمله چيزهايى كه خداوند متعال بر حضرت داود - عليه السّلام - وحى فرستاد اين بود :

- « من انقطع الىّ كفيته »

« 2 » .

يعنى : « هر كس از ديگران به سوى من قطع اميد كند ، من كفايتش مىكنم » .

( 1 ) اشاره است به آيهء شريفهء مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ ، ( سورهء طلاق آيات 2 - 3 ) . ( 2 ) در حديث 49 گذشت .