طهارت انسان (فارسى) — الصفحة ١٠٨

يكى از ادلّهء بر طهارت اهل كتاب جواز ازدواج با آنهاست

اهل كتاب مىتواند فى حدّ نفسها به عنوان دليلى مستقلّ بر طهارت ذاتى اهل كتاب اقامه شود .

نكته : در مورد جواز و يا عدم جواز نكاح با مشركين روايتى را در « علل الشّرايع » نقل مىكند :

مُحَمَّدُ بنُ عَلىِّ بنِ الحسَينِ فى « العِلَلِ » ، عَن أبيهِ ، عَن سَعدٍ ، عَنِ القاسِمِ ابنِ مُحَمَّدٍ ، عَن سُلَيمَانَ بنِ داوُدَ ، عَن عيسَى بنِ يونُسَ ، عَنِ الأوزاعىِّ ، عَنِ الزُّهَرىِّ ، عَن عَلىِّ بنِ الحُسَينِ عَلَيهِما السَّلامُ قالَ : لَا يَحِلُّ لِلْأَسِيرِ أَنْ يَتَزَوَّجَ مَادَامَ فِى أَيْدِى الْمُشْرِكِينَ مَخَافَةَ أَنْ يُولَدَ لَهُ فَيَبْقَى وَلَدُهُ كَافِرًا فِى أَيْدِيهِمْ .

[ 1 ] امام سجاد عليه السّلام در اين روايت عدم جواز را به جهت ترس از تأثير اخلاق و آداب مشركين بر اولاد مسلمانها مىدانند . با توجّه به كيفيّت تعليل امام عليه السّلام آنچه از اين روايت استفاده مىشود آنست : اگر قائل به نجاست ذاتى مشركين باشيم تعليل امام عليه السّلام بر عدم جواز نكاح بر تأثير گذارى آداب كفر لغو مىباشد اگر قائل به نجاست ذاتى مشركين باشيم تعليل امام عليه السّلام بر عدم جواز نكاح بر تأثير گذارى آداب كفر لغو مىباشد اوّلًا : عدم جواز نكاح با مشركين نه به جهت حرمت ذاتى بلكه بواسطه عروض و طروّ مانع است ، و آن تأثير آداب كفر در بلاد مشركين مىباشد . ثانياً : اگر چنانچه خود مشركين داراى نجاست ذاتيّه باشند ديگر چه لزومى دارد كه امام عليه السّلام عدم جواز نكاح را بر تأثير از آداب كفر قرار دهد ! زيرا پر واضح است كه در صورت نجاست مشركين قطعاً نكاح با آنان به همان جهاتى كه قبلًا ذكر شد حرام [ 1 ] - علل الشّرايع ، باب 270 ، حديث 1 ، ج 2 ، ص 503 .