عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى) — الصفحة ٦٥
قسم ششم از علل استجابت دعا مربوط به فعل است مثل دعاى بعد از نماز
اجابت اثرى نديد . به خدمت حضرت عيسى عليه السلام آمد و شكايت حال خويش را نمود و از او خواست كه برايش دعا كند پس حضرت عيسى عليه السلام وضو گرفت و نماز گزارد و سپس دعا كرد خداى به او وحى فرمود : اى عيسى بنده من از درى غير از در من وارد شد و از من درخواست كرد ، ولى در قلب وى نسبت به رسالت تو شك وجود دارد بنا بر اين اگر آنقدر دعا كند تا گردنش قطع شود و انگشتانش از هم جدا شود من اجابتش نمىكنم پس حضرت عيسى متوجه او شد و به او فرمود : آيا پروردگارت را مىخوانى و قلبت نسبت به پيامبرش شاك است عرضه داشت اى روح خدا و كلمه او به خدا قسم همان گونه بود كه گفتى پس از خدا بخواه كه آن شك از من زايل شود . حضرت عيسى عليه السلام براى او دعا كرد و خدا به او تفضّل فرمود ( و شكش زايل شد و حاجتش برآورده شد ) و در زمرهء خانواده‌اش درآمد و ما اهل بيت همانند حضرت عيسى هستيم خدا عمل بنده‌اى را كه در ولايت ما شك دارد قبول نمىكند . « 1 »
قسم ششم از علل استجابت دعا مربوط به فعل است مثل دعاى بعد از نماز
قسم ششم از علل استجابت دعا مربوط به فعل است مثل دعاى بعد از نماز
امير المؤمنين از رسول خدا ( ص ) نقل كرد كه آن حضرت فرمود : هر كس نماز واجبى را ادا كند بعد از آن دعايى مستجاب نزد خدا دارد . ابن فحّام مىگويد : حضرت امير المؤمنين عليه السلام را در خواب ديدم و از صحت خبر سؤال كردم حضرت فرمود : روايت درست است وقتى نماز واجبت تمام شد در حال سجده بگو : اللهم انّى أسألك به حق من رواه و به حق من روى عنه صلّ على جماعتهم و افعل بى كيت و كيت : خدايا از تو مىخواهم به حق كسى كه روايت كرد و به حق كسى كه از او روايت شده بر جماعت ايشان درود فرست و فلان حاجت مرا برآور .
و از امام صادق عليه السلام وارد شده كه خداى تعالى نماز را در بهترين اوقات بر شما واجب كرد ، پس حوايج را بعد از نمازهاى واجب از خدا بخواهيد .
و از امير المؤمنين عليه السلام آمده است : هيچ بنده‌اى از نمازش فراغت نيابد جز آنكه از خدا بهشت را درخواست كند و از آتش به او پناه برد و بخواهد كه حور العين تزويجش كند . و از ابى
( 1 ) بابا افضل كاشى مىگويد : گر مهر على در دل و جانت نبود * از دين محمدى نشانت نبود اثنا عشرى اگر نباشى به يقين * از دوزخ سوزنده امانت نبود ديوان بابا افضل بيت 298 - ص 98