دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى) — الصفحة ٨٤٣
كسب اجازه در هنگام رفتن :
هنگامى كه گفته شود : برخيزيد ! برخيزيد . »
موضوع گفت‌وگو خير باشد :
موضوع گفت‌وگو خير باشد :
« وَ تَناجَوْا بِالْبِرِّ وَ التَّقْوى وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ » « 1 »
« به كار نيك و تقوا نجوا كنيد ، و از خدايى كه همگى نزد او جمع مىشويد ، بپرهيزيد . »
حرف زدن با خوش‌ترين عبارات :
حرف زدن با خوش‌ترين عبارات :
« وَ قُلْ لِعِبادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوًّا مُبِيناً » « 2 »
« و به بندگان من بگو : سخنى را بگويند كه بهترين باشد ، چرا كه ( اگر قول احسن را ترك گويند و به خشونت و لجاج برخيزند ) ، شيطان در ميان آنها فساد و فتنه مىكند ، زيرا شيطان از آغاز دشمن آشكارى براى انسان بوده است . »
كسب اجازه در هنگام رفتن :
كسب اجازه در هنگام رفتن :
« إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذا كانُوا مَعَهُ عَلى أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ » « 3 »
« مؤمنان واقعى كسانى هستند كه ايمان به خدا و رسولش آورده‌اند و هنگامى كه در كار مهمّى كه حضور جمعيّت را ايجاب مىكند ، با او باشند ، بدون اذن و اجازهء او به جايى نمىروند . »
( 1 ) - مجادله ( 58 ) آيه 9 . ( 2 ) - اسراء ( 17 ) آيه 53 . ( 3 ) - نور ( 24 ) آيه 62 .