دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى) — الصفحة ٤٧٢

كيفرهاى اخلاقى سلبى :

- نوميدى آنان از رحمت خدا : « اولئك يأسوا من رحمتى . » « 1 » .

- و نوميدى از آمرزش و مغفرت او : « لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ . » * « 2 » .

- و نوميدى از ديدار رحمت خدا : « كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ . » « 3 » .

- و از توجّه خدا به ايشان و تزكيه‌شان : « وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ . » « 4 » .

- محروميّتشان از روشنايى ( وقتى كه به دنبال روشنايى جست‌وجو مىكنند ، بىحساب از مؤمنان روشنايى مىطلبند . ) : « قِيلَ ارْجِعُوا وَراءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً . » « 5 » .

- محروميّت از شنوايى و بينايى و سخن گفتن به هنگام بعث و برانگيخته شدن : « وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى وُجُوهِهِمْ عُمْياً وَ بُكْماً وَ صُمًّا . » « 6 » .

- و محروميّت از همهء خواسته‌هايشان : « وَ حِيلَ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ ما يَشْتَهُونَ . » « 7 » .

- نوميدى از زندگى اخروى : « قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ . » « 8 » .

- چون هيچ بهره‌اى برايشان در آنجا نيست : « أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ . » « 9 » .

- و خوار و ذليل مىگردند : « لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوماً مَخْذُولًا . » « 10 » .

( 1 ) - عنكبوت / 23 ( - يك الف ) : آنان از رحمت من مأيوسند . ( 2 ) - نساء ( 4 ) آيهء 137 ، 168 ، محمّد / 34 ( - 3 ب ) : هرگز خداوند آنها را نمىآمرزد . ( 3 ) - مطفّفين ( 83 ) آيهء 15 ( - يك الف ) : چنين نيست كه مىپندارند ، بلكه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند . ( 4 ) - آل عمران ( 3 ) آيهء 77 ، بقره / 174 ( - 2 ب ) : روز قيامت نگاهى به آنها نمىكند ، و خداوند آنان را پاك نمىسازد . ( 5 ) - حديد ( 57 ) آيهء 13 ( - يك الف ) : گفته مىشود : به پشت سر خود برگرديد و كسب نور كنيد . اين مطلب نزديك به آن چيزى است كه در انجيل متى - اصحاح 25 ( 1 - 12 ) آمده است ، آنجا كه ملكوت آسمان‌ها را به ده دوشيزه تشبيه مىكند كه چراغ‌هايى در دست دارند و پنج تن از آنها دانايند كه روغن چراغ نيز در ظرف‌هاشان به همراه چراغ‌ها دارند ، ولى پنج تن ديگر نادانند ؛ چراغ برداشته‌اند ، ولى روغن برنداشته‌اند . . . ( 6 ) - اسراء ( 17 ) آيهء 72 ، 97 ، طه / 124 ( - 3 الف ) : ما آنها را در روز قيامت بر صورت‌هايشان محشور مىكنيم ، درحالىكه نابينا و لال و كر هستند . ( 7 ) - سبأ ( 34 ) آيهء 54 : ( - 1 ب ) سرانجام ميان آنها و آنچه مورد علاقهء آنان بود ، ( به وسيلهء مرگ ) جدايى افكنده مىشود . ( 8 ) - ممتحنه ( 60 ) آيهء 13 ( - يك ب ) : آنان از ( نجات در ) آخرت مأيوس و نااميدند . ( 9 ) - آل عمران ( 3 ) آيهء 77 ، 176 ، بقره / 102 ، شورى / 20 ( - يك الف و 3 ب ) : آنان را در آخرت بهره‌اى نيست . ( 10 ) - اسراء ( 17 ) آيهء 22 ، جاثيه / 34 ( - 2 الف ) : هرگز معبود ديگرى را با خدا قرار مده ، نكوهيده و بىيار و ياور خواهى نشست .