ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٩١

ترجمه

گلويش تر شد و گرديد بيتاب * ولى از خون حلقومش نه از آب

پى تسلّى شه تاب از تالّم كرد * بجاى گريه به روى پدر تبسم كرد

كزين معامله من خوش‌دلم تو هم خوش باش * كه در حظيرهء قدسم مكان بود پاداش

مگو كه اصغرم آبى نخورد و بيجان شد * كه ز اب كوثر و تنسيم حق مرا جان شد

بار الها نيست جُز يك گوهرم * آخرى گوهر علىّ اصغَرم

مىدهم آخر همى بر خواه تو * تا شود آخر فداى راه تو

اكبر من اصغر من جان من * جُمله قربان تو ايجانان من

گرچه كودك هست و طفل شيرخوار * ليك اين درّ است درَ شاهوار

با الها كن قبول اين گوهرم * آخرين گوهر علىّ اصغرم

به روى دست گرفتش براى جُرعهء آب * به غير تير نيامد از آن گروه جواب

بجاى آب بحلقش زدند ناوك تير * كه سير گشت هم از جان و آب و هم از شير

ثم حمل على الميمنة و هو يقول :

القتل اولى من ركوب العار * و العار اولى من دخول النّار

كشته شدن به كه كشم بار عار * عار به است ار بكشد سوى نار

كشته شدن اينهمه دشوار نيست * پردهء عزّت ندرم عار نيست

عار بود آنكه مِهين‌زاده‌اى * بنده شود بَهر زنازاده‌اى

عار بود گر شود آزادگان * تابع فرمان زنازادگان

ثمّ حمل على الميسرة و هو يقول :

انا الحسين بن علىّ * اليت ان لا انثنى