ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٨٦

ايضا وداع انحضرت و توصيه بصبر )

اى برادرجان چه شد پيراهنت * چون ببيند خواهر عريان تنت

هتك حرمت تا چه حدّى داشتند * كهنه‌اى را بر تنت نگذاشتند

اين دلم سوزد كه قصد اين اناس * هتك تو بودست نى سلب لباس

اى جواد اين غم نه چون ديگر غم است * ديده گر جيحون كنى ز اين غم كم است

( شرح وداع انحضرت ( ع ) و توصيهء او زينبرا به زبان حال و مقال )

( شرح وداع انحضرت ( ع ) و توصيهء او زينبرا به زبان حال و مقال )

رفتم از بَرَت خواهر رُو بنيزه و خنجر * وَعده‌گاه در محشر الوداع ايخواهر الوداع ايخواهر

آخرين مقام است اين آخرين سلام است اين * آخرين كلام است اين الوداع ايخواهر الوداع ايخواهر

بعد من مكن زارى با صدا عزادارى * گريه كن كه حق دارى الوداع ايخواهر الوداع ايخواهر

لطمه بر رخت مفراش سينه بهر من مخراش * در برابر اوباش الوداع ايخواهر الوداع ايخواهر

بر زنان تو سالارى كن تفقّد و يارى * جُمله را نگهدارى الوداع ايخواهر الوداع ايخواهر

تو كفيل طفلانى باب اين يتيمانى * بر همه نگهبانى الوداع ايخواهر الوداع ايخواهر

( زبان حال عليا مكرّمه زينب با برادر هنگام وداع )

( زبان حال عليا مكرّمه زينب با برادر هنگام وداع )

ما زنان بعد تو اى خسرو خوبان چكنيم * اندر اين دشت بلابى سروسامان چكنيم

ما كه مشتى زن بىصاحب و اطفال يتيم * تو نگوئى كه در اين دشت و بيابان چكنيم

همه رفتند و شدند كشته بشمشير جفا * گر شوى كشته تو ما جمع پريشان چكنيم

پس تو ما را ؟ ؟ ؟ ايشاه زَمَن سُوى حجاز * ما ضعيفان همه با لشكر عدوان چكنيم

ما كجا كوفه كجا شام كجا بزم يزيد * با اسيرى چه و با زجر لئيمان چكنيم

تو كه خود كشته و آسوده شوى از همه غم * ما زنان اينهمه با رنج فراوان چكنيم

گر سرت را بسَر نيزه به‌بينيم عيان * يا كه در طشت زر و چوبه خزران چكنيم

كر تنت را به روى خاك ببينيم به چشم * بى سَر افتاده به خون غرقه و عريان چكنيم

بعد از اين زجر اسيرى و پس از آن همه راه * كُنج ويرانه و افغان يتيمان چكنيم

ايضا وداع انحضرت و توصيه بصبر )

ايضا وداع انحضرت و توصيه بصبر )