ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٨٢

مرثيه به زبان حال و مقال حضرت سيّد الشّهدآء بر سر نعش ابو الفضل

درهاى هر اميدى بر روى من بيتى * بودى تو اى برادر سردار ياورانم

عباس نوجوانم سقّاى كودكانم

اندر حرم سكينه با كودكان بىپَر * در انتظار آبند بر رَه نشسته يكسر

برخيز مشك آبى از بهر كودكان بَر * كاز تشنگى بلب شد جانهاى كودكانم

عبّاس نوجوانم سقّاى كودكانم

بودى تو اى برادر پشت و پناه زينب * بعد از تو من چه سازم با سوز و آه زينب

گرديده روز روشن شام سياه زينب * شد عزّتش بذلّت با جمله خواهرانم

عبّاس نوجوانم سقّاى كودكانم

تا سايهء تو بودى بودى همه بعزّت * اهل حرم بشبها كردند خواب راحت

امشب همه بخوابند جز اهل بيت عصمت * ايمن بخوابد امشت چشمان دشمنانم

عباس نوجوانم سقّاى كودكانم

اى نازنين برادر اى يادگار حيدر * هنگام غيرت آمد بر عترت پيمبر

گشته اسير دشمن مشتى زنان بىپَر * گاه رحيل و برخيز اى مير كاروانم

عبّاس نوجوانم سقّاى كودكانم

مرثيه به زبان حال و مقال حضرت سيّد الشّهدآء بر سر نعش ابو الفضل

مرثيه به زبان حال و مقال حضرت سيّد الشّهدآء بر سر نعش ابو الفضل

ابو الفضل اى علمدار رشيدم * تو در هر شدّتى بودى اميدم

پس از تو از جهان من دل بريدم * برادر رفتى و پشتم شكستى

در اميّد برويم ببستى

تو بودى اى برادر ياور من * سپهسالار و هم آب‌آور من

نداند از دلم جُز داور من * برادر رفتى و پشتم شكستى

عملدار و وفادارم تو بودى * پناه لشكر و يارم تو بودى

بهَر شدّت مَدَدكارم تو بودى * برادر رفتى و پشتم شكستى