ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٦٣

وصيّتها و امر بصبر انحضرت خواهر را در شب عاشورآء

هر زنده‌اى دست از جهان بشويد * بايد چون من اين راه را بپُويد

ما و هر آنكس اهل اين جهانيم * يكسر بسوى راه حقّ روانيم

اين قافله تا منتهى كمالش * آخر بسوى حقّ بود مألش

با اين يقين ديگر مرا چه باكست * گر اين تنم از تيغ چاك چاكست

گر عاقبت برگشت بر خدا شد * گو اين سَرِ من از تنم جُدا شد

آخر خدا هم مىكند قضاوت * هم بر شهيد خود دهد كرامت

چون من به راه حق رَوَم چه پَروا * از هرچه آيد بر سَرَم ز اعَدا

اين اكبر و اين اصغرم فدايش * عبّاس و عون و جعفرم فدايش

گو بشكند اين سينه از ستوران * گو اين سَرَم برَنى شود نوا خوان

گو خواهران من اسير گردند * گو دخترانم دستگير گردند

وصيّتها و امر بصبر انحضرت خواهر را در شب عاشورآء

وصيّتها و امر بصبر انحضرت خواهر را در شب عاشورآء

خواهر مكن زارى * بنما مرا يارى

خواهر نميگويم مكن بهرم عزادارى * خواهر مكن زارى

آهسته بر من گريه كن تا جان بتن دارى * خواهر مكن زارى

تو آيت حِقّى و دخت حجّت اللّهى * تو عصمت اللّهى

بنما تحمّل بر قضاى حضرت بارى * خواهر مكن زارى

ما را مصيبتهاى گوناگون بود در پيش * ترسم شوى دلريش

بايد كنى در هر بلا با من وفادارى * خواهر مكن زارى

تا ميتوانى صبر كن بر هرچه پيش آيد * هر چند بيش آيد

در ماتمم زارى مكن هر چند حق دارى * خواهر مكن زارى

عهد الست من بود با حضرت سُبحان * بينم بلا چندان