ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٤٩

و ابن زياد العمر بن العهر ترجمهء بيات

تو ميخواهى كزين راه و از اينرو * جدائى افكنى بين من و او

اگر عيش است و گر رنج است و آفات * جدائى بين ما هيهات هيهات

نه جان من به از جان حسين است * نه تاب فرقت آن نور عين است

اگر او را شهادت عار نبود * اسيرى هم مرا دشوار نبود

اگر او كشته گردد در غَريبى * چرا نبود مرا از آن نصيبى

يا ناقتى لا تذعرى من زجرى * و امضى بنا قبل طلوع الفجر

بخير فتيان و خير سفر * آل رسول اللّه آل الفخر

السّادة البيض الوجوه الزّهر * الطّاعنين بالرّماح السّمر

الضاربين بالسّيوف البتر * حتّى تجلّى بكريم التجرّ « 1 »

الماجد الجدّ الرّحيب الصّدر * اصابه اللّه بخير امر

عمّره اللّه بقاء الدهر * يا مالك النّفع معا و الضّر

ايّد حسينا سيّدى بالنّصر * على الطّغاة من بقايا الكفر

على اللعينين سليلى صخر * يزيد لا زال حليف الخمر

اى ناقه از زجرم تو دل نگيرى * خواهم كه عذرَ مرا بجان پذيرى

معذورم ار زَجرت كنم به سُرعت * مَنما مرا از اين ملامت

خواهم به منزل زودتر رسيدن * پيش از طُلوع فجر آرميدن

اى ناقه اينها سيّدان دهرند * آل رسول اللّه آل فخّرند

اى ناقه رأفت كن بر اينجوانان * لختى بتندى رو از اين بيابان

اين نوجوانان جُمله ماهرويند * در حُسن و زيبائى همه نكويند

اينها همه بىشبه و بىمثالند * آل رسول و بهترين آلَند

( 1 ) النجّر كالضّرب بالنون ثم الجيم بمعنى الأصل و النّسب