ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٣٩

ايضا نوحهء سينىزنى

پامال سمّ اسبان حُسين‌واى * ( با زخمهاى بسيار حُسين واى حُسين واى )

ايشاه ياورت كو حُسين واى * شهزاده اكبرت كو حُسين واى

نوباوه اصغرت كو حُسين واى * ( گشتى تو بى كَس و يار حُسين واى حُسين اى )

كو عون و جعفر تو حُسين واى * كُو شش برادر تو حُسين واى

كو مير لشكر تو حُسين واى

خواموش شد بيكبار حُسين واى حسين واى

بر نعش تو سكينه حُسين واى * با ناله آن حزينه حُسين واى

گويد ز سوز سينه حُسين واى * ( اين غم چسان دهم بار حسين واى حسين واى )

اى باب تا جدارم حُسين واى * بودى تو غمگُسارم حُسين واى

ديگر پس از تو خوارم حُسين واى * ( در چنگ قوم كفّار حُسين واى حسين واى )

بابا كه سر بُريدت حُسين واى * كرد از جفا شهيدت حُسين واى

در خاك و خون كشيدت حُسين واى * ( گشتيم ما گرفتار حُسين واى حُسين واى )

اى سر جدا حُسين واى * بهر خدا حُسين واى

اى پُر بلا حُسين واى * در كربلا حُسين واى

بابا چرا افتاده سر در بدن ندارى * افتاده‌اى بخوارى بر تن كفن ندارى

بابا چرا تو بر تن يك پيرهن ندارى * كو جامه و لباست چون شد بتن ندارى

بابا چرا ندارى بَر تن ردا حُسين واى

بابا كدام ظالم سر از تنت بُريده * بابا كدام بيرحم نعشت به خون كشيده

رحمى نكرده بر من گويا مَرا نديده * بابا بنوك نيزه كى پهلويت دريده

كى اينچنين بُريدت سَر از قفا حُسين واى

بابا زدند لشكر آتش بخيمه‌گاهت * سر كنده شد بصحرا اطفال بىگناهت