ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٣٦

نوحه‌سرائيها و دمهاى سينه‌زنى

يك جا برابر رُخ زينب سَرِ حُسين * يك جا دمى ز نالهء طفلان جدا نبود

زين العباد در غل و زنجير تا بشام * يا رب مگر نوادهء خير الورى نبود

زين غم اگر جواد كند گريه تا بحشر * كو آنكه گويد اينهمه افغان روا نبود

مرا كه غير تو ايشاه شاه ديگر نيست * كه در شهان جهان با تو كس برابر نيست

امير من تو و مولاى من تو شاهم تو * بجز تو بر سر من كس امير و سرور نيست

اگر كه شاه توئى پس شهان گدايانند * وگر امير توئى هيچ امير ديگر نيست

حريم و درگه عَز تو ملتجاى همه * شه و وزير در اينجا ز بنده بهتر نيست

كدام امير نه دستى بر التجا دارد * كدام شه بگدائى ستاده بر در نيست

خوشا كسى كه نگيرد بجز تو شاه دگر * چنين ولى و اميرى بهفت كشور نيست

امير من توئى ايجان من بقربانت * مرا نظر بيزيد و بشاه ديگر نيست

دل از حُسين چه گيرم كه در همه عالم * كسى بمرتبهء او عديل و همسر نيست

پس از حُسين چه حاجت بشاه ديگر هست * كه هيچ شه به از اين شاه بنده‌پرور نيست

شهم بس است و اميرم بس است و مولا بس * هر آنكه اين نه بسش بود پاك گوهر نيست

نه بلكه بندهء او را چه حاجت است بشاه * غلام و بندهء آنشه ز شاه كمتر نيست

جواد غير حُسين بهر خويش شاه مگير * كه دُرُكون جُز او پادشاه ديگر نيست

اى شهيد كربلاى زادهء زهرا حسين * اى قتيل اشقياء اى زاده زهرا حسين

كشتهء تيغ جفا سر بُريده از قفا

كشتهء راه خدا از نور چشم مصطفى * اى سَر از پيكر جدا اى زاده زهرا حُسين

بى تو عالم تار و جز نور تو ما را نور نيست * اى تو مصباح الهُدا اى زادهء زهرا حُسين

غرق درياى گناهيم و تو كشتى نجات * دستگير بينوا اى زادهء زهرا حُسين