ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٢٥

مرثيه در بيان انكه كشتن انحضرت از روى عناد و حجود و خارج از طريقهء اسلام بود

ايكاش آسمان به زمين سرنگون شدى * كاش اى زمين ز محور خود واژگون شدى

اى آفتاب كاش براى سَرِ حُسين * تا دهر بود منخسف و نيلگون شدى

كاش ايفرات از ره شرم از لب حسين * يا خشك گشته يا كه تو درياى خونشدى

يا للعجب حسين شدى تشنه لب شهيد * باز اين فرات جارى و گاهى فرونشدى

قطب فلك ز صد ره زين بر زمين فتاد * باز اين فلك بگردش خود بىسكونشدى

جسم حُسين به روى زمين زير سم اسب * يكدم نه اين زمين ز قرارش بُرون شدى

كاش ايجواد يك سَرِه عالم شدى فنا * آندم كه رُوى سينهء او شمر دون شدى

اگر حُسين نه پروردهء خدا بودى * عزيز فاطمه فرزند مصطفى بودى

گرم كه بود سزاوار كشتن از چه تنش * به روى خاك و سرش زيب نيزه‌ها بودى

گرم حُسين سزاوار بود كشتن او * كجا اسيرى اولاد او سزا بودى

عيال او نه مگر دُودمان مصطفوى است * بدودمان نبى كى چنين روا بودى

گهى ببزم شراب و گهى بمحفل عام * گهى بر اشتر عريان بشهرها بودى

تن حسين به روى خاك بىنماز و كفن * كجا بكشتهء مُسلم چنين جفا بودى

سر حُسين بسر نى برابر دف و نى * عَجَب كه سورهء كهفش بلب نوا بودى

بپاى نيزهء او مردمان رَجّاله * چگويم نكه از آنها بر او چه‌ها بودى

جواد شرح شقاوت از اين گروه لئام * فزون ز گفته بود اين چه ماجرى بودى

اى كشته تيغ و تير و خنجر * اى گشته جدا سرت ز پيكر