ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٢٨٩
( خاتمة در اشعاريكه در خصوص زيارت حضرت رضا ( ع ) سروده شده )
ما گنهكاران به درگان تو رُو آورده‌ايم * وز گنه افسرده‌ايم
تا به‌بخشايد خدا بر همَه جرم و خطا * يا على موسى الرّضا
ما چو از هر سُو بمانديم ايشَه و الا تبار * سر به زير و شرمسار
بر در دولت سرايت گشته ما را التجاء * يا على موسى الرّضا
آبروئى بهر خود نزد خدا نگذاشتيم * بس خطاها داشتيم
آبروى ما بخر اى مَلجَأ بيچاره‌ها * يا على موسى الرّضا
گر جفاكاريم امّا از رَهِ دُور آمديم * دِل پر از شور آمديم
نيك نبود دست رد بر ما گذارى اى شها * يا على موسى الرّضا
در رَهِ تو پاى ما از رهروى كرد آبله * فخر باشد نى گِله
رُوى ما گشتى سياه از آفتاب روزها * يا على موسى الرّضا
رُوز در گرما سُوزان شب بسر ما روى خاك * در فضاى خوفناك
سينه بريان ديده گريان دل بگفتى يا رضا * يا على موسى الرّضا
قبلهء هفتم امام هشتم اى سلطان دين * اى امام هشتمين
اى پناه بىپناهان اى غياث مسلمين * اى امام هشتمين
والى ملك وجود و شمس ايوان هُدى * مخزن علم خدا
شهريار شهر طوس و هفت اقليم زمين * اى امام هشتمين
آيت حق حجّت مطلق ولىّ كردگار * مصطفى را يادگار
مظهر لطف خدا و رحمة للعالمين * اى امام هشتمين
بارگاهت ملجأ هر صاحب جُرم و گناه * بىپناهان را پناه
معبَد خيل ملآئك مهبط رُوح الأمين * اى امام هشتمين
مَرقد پاكت مَطاف مؤمنين هر صبح و شام * بوسه‌گاه خاص و عام