ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٢٨٣

( خاتمة در اشعاريكه در خصوص زيارت حضرت رضا ( ع ) سروده شده )

ما از رَه دُور ، با آه‌وزارى * با صد رجاء امّيدوارى

بر كويت آييم‌از بهر يارى * اى ياور هَر بينوا ، شاه خراسان

شاه خراسان اى كان احسان الخ

ما بىپناهان بيچاره‌گانيم * در درگه حق ، بىباره‌گانيم

بردرگه تو ، آواره‌گانيم * اى درگهت باب الرّجأ شاه خراسان

شاه خراسان اى كان احسان الخ

اى شاه خراسان بفداى حرمت من * قربان شوم اى كاش بپاى قدمت من

شاها كرمى كن به گداى در فضلت * درمانده و محتاج و گداى كرمت من

اى امام هشتمين جانها فداى جان تو * عالم و آدم همَه پروردهء احسان تو

جان ما قربان تو * جان ما قربان تو دست ما دامان تو

جنّ و انس و وحش و طير و برّ و بحر و نه فلك * هست با كُره و رضا در طاعت فرمان تو

با همَه خيل ملك * جان ما قربان تو دست ما دامان تو

ما هزاران شكر حق داريم كاز خير النّعم * شيعهء پاك تو باشيم و ثناگويان تو

كرده بر ما هم كرم * جان ما قربان تو دست ما دامان تو

در ره تو هَرچه بر ما آيد از رنج و محن * شايد وزيبد ؟ ؟ ؟ بجنب لطف بىپايان تو

اى ولىّ ذو المنن * جان ما قربان تو دست ما دامان تو

بارگاهت نزد ما چون عرش دارد احترام * صد هزاران جان فداى مرقد و ايوان تو

قبله‌گاه خاص و عام * جان ما قربان تو دست ما دامان تو

با مشقّت سويت آييم از ره دُور و دراز * نيست ما را عاصيان جُز دست بر دامان تو

از پى عرض نياز * جان ما قربان تو دست ما دامان تو

حاجت ما مستمندان اى در فضل آله * عفو ما از حق بخواه اى حق بود خواهان تو

نيست جز عفو گناه * جان ما قربان تو دست ما دامان تو