ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٢٨٢

( خاتمة در اشعاريكه در خصوص زيارت حضرت رضا ( ع ) سروده شده )

با اشك‌وآه از راه دور آييم سويت * تا آبرويت آبرو بخشد به خواران

از شوق كويت * شاه خراسان

بنگر چسان تا حضرتت با آه‌وزارى * روزوشبان طى كرده‌ايم اندر بيابان

با شرمسارى * شاه خراسان

ما جُز شما آل نبى ، نگزيده مولا * حاجات خود خواهند ، از مولا غلامان

بهَر تولا * شاه خراسان

چشم اميد ما بتوست در هر دو عالم * ما را از درگاهت مران ايشاه خوبان

اى فخر آدم * شاه خراسان

بر بندهء مسكين ( جواد ) از لطف بنگر * مگذار او را در هَمه حالت پريشان

بيچاره مضطر * شاه خراسان

شاه خراسان ، اى كان احسان * بر ما كرم كن ، اى باب رحمان

ما بندگان حضرتيم اى سَرور طوس * از درگه فضلت مكن ما را تو مأيوس

اى هادى ما ، اى رهبر ما * اى والى ما ، اى سَرور ما

اى صاحب ما ، اى مهتر ما * اى والى ملك ولا ، شاه خراسان

شاه خراسان اى كان احسان الخ

شاهان حقيرند ، در كشور تو * ديوان اسيرند ، اندر بَرِ تو

عالم فقيرند ، بر ايندر تو * اى مصدر فيض و عطا ، شاه خراسان

شاه خراسان اى كان احسان الخ

مولا تو هستى ، ما بندگانيم * از حيث طاعت ، واماندگانيم

در جنب حقّت ، شرمندگانيم * اى شيمه‌ات عفو از خطا ، شاه خراسان

شاه خراسان اى كان احسان الخ