ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٢١
ايضا مرثيه در استقبال از محرّم
اين چه شوريست مگر ماه محرم شده نو * كه چون محشر ز همه شور و نوائى برپاست
اى محرم چه عجب فاجعه‌اى بود عظيم * در تورخ داد كه عالم همه از او نبواست
چه محرم كه محرّم شده ابواب سرور * تا ابد ، و ز الم فاجعه جانها به صد است
اين چنين فاجعه درد هر كسى ياد نداد * سخت‌تر حادثه اين فاجعهء كرببلاست
يكطرف كشتهء هفتاد و دو تن بر روى خاك * چاك‌چاك از اثر نيزه و شمشير جفاست
يكطرف سبط نبى زادّ زهراى بتول * تشنه‌لب كشته شد و آب روان چون درياست
سرِ او بر سر نيها و تنش بر روى خاك * نرم از سم ستوران بكه اين ظلم رواست
يكطرف آتش كين در حرمش شعله‌ور است * كودكانش به بيابان همه در واغوثاست
آن عصمت چو اسيران به روى ناقه سوار * غل و زنجير چسان گردن بيمار سزاست
تا صف حشر كند گريه اگر دهر ، جواد * عجبى نيست بر اين واقعه اين گريه بجاست
ايضا مرثيه در استقبال از محرّم
ايضا مرثيه در استقبال از محرّم
يا ربّ مگر چه واقعه رخ داده در جهان * كاشوب بنگرم ز مكان تا بلا مكان
از فرش تا بعرش پر افغان و شيون است * فرياد يا حُسين ز زمين تا به آسمان
در بَرّ و بحر كرده اثر نوحه‌گر همه * در بحر ماهيان و بصحرا درندگان
خيل ملك بماتمانسى بسوزوآه * ز انس و ملك گذشته ، كند نوحه جنّيان
رُوح الأمين لواى عزا در سما زده * اندر بهشت خلد سيه‌پوش حوريان
ارواح انبيا همه اندر عزا شدند * صاحب عزاى سلسله ختم پيمبران
در جمع اوصيا است على صاحب عزا * صاحب عزاست فاطمه در مجمع زنان
اين شور و انقلاب كم از شور حشر نيست * شور محرّم است كه گشتى ز نو عَيان
صور عزا و صور سرافيل هم نواست * او گاه حشر و اين بمحرم دمد بجان
شور محرّم است كه افتاده در جواد * بىاختيار اشك فشاند ز ديدگان