ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٢٨١

( خاتمة در اشعاريكه در خصوص زيارت حضرت رضا ( ع ) سروده شده )

اگر ما بندگان پُر گناهيم * ولى داريم سَرشار از ولايت

بنزدت روسياهيم * پُر از نور ولايت

اى والى ملك جهان اى حجّت كون‌ومكان * شاهنشه طوس الأمان ما بندگان را كن نظر

بر ما نگر ، بر ما نگر

ما از ره دور آمديم با قلب پرشور آمديم * بر وادى طور آمديم اى نور حق شو جلوه‌گر

بر ما نگر ، بر ما نگر

ايشاه خراسان خورشيد امامت * از بَهر گدائى جَمعى ز غلامت

با پاى پياده آمد به سلامت * بر ما نظرى كن از راه كرامت

هرچند حقيريم در جنب جلالت * ما جُمله فقيريم محتاج نوالت

در بندگى حق داريم خجالت * بر ما كرمى كن فرداى قيامت

مولا امام هشتم ، اىدرياى احسان * اى ملجأ درماندگان ، از جنّ و انسان

شاه خراسان * شاه خراسان

ما مانه از درگاهِ ، غفَار الذّنوبيم * آورده رو بر درگهت ، اى باب رحمان

بَس پُر عُيوبيم * شاه خراسان

ما بندگان حضرتيم ، داريم خجلت ، * بر سوز و آه ما نگر ، كن عفو نادان

از جهل و غفلت * شاه خراسان

بنما شافعت نزد حق ، ما عاصيان را * اى شافع يوم الجزاء ، ذو الكفل سُبحان

درماندگان را * شاه خراسان

تو والى ملك جهان ، و آن جهانى * عطف توجه كن بما ، اى قطب امكان

و الا مكانى * شاه خراسان