ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٢٦٦

( و من قصيدة فى الرّثاء )

و هى فى ارذل الثّياب بكمّ * تستر الوجه عن عيون الأعادى

و الدّعىّ الشّقىّ بسبّ ابيها * و اخيها و لومها متمادى

احرقت وقعة الطّفوف فؤادى * و لقد حرّمت على رقادى

كلّما خضت فى مصيبة طفّ * كدت اقضى الحيوة قبل نفادى

يا بنى هاشم يحقّ لكم ان * تلبسوا دهركم ثياب الحداد

يا بنى فاطم يعزّ عليكم * انّ صدر الحسين رضّ الجياد

و بنات الرّسول تسرى سبايا * و يغلّ العليل فى الأصفاد

و قالت يا يزيد اما تخاف * غداة الحشر سطوة ذى الجلال

اما فيك الحياء من الرّسول * و كيف تجيبه عند السّؤال

امن عدل بناتك فى الخدور * بنات محمّد بين الرّجال

يا قبر طفّ سقاك اللّه رحمته * ماذا تضمّنت من خير الورى جسدا

يا ارض طفّ عفاك اللّه نقمته * لا زلت محروسة عن حاسد حسدا

لا زلت مغمورة فى ظلّ رحمته * موفورة الخير مسعى كلّ من وفدا

يا قبر طفّ سبقت الفضل و الشّرفا * لما ثوى فيك روح اللّه مضطهدا

من زاره عارفا بالحقّ كان كمن * فى العرش زار الأله الواحد الصّمدا

اخوانه قتلوا اعوانه نحروا * اطفاله ذبحوا امواله نهبوا

اثوابهم سلبوا اجسادهم سحقوا * حتّى رؤسهم فوق القنانصبوا

كم احرقتخيم او كم اريق دم * كم صفّدت حرم تبكى و تنتدب