ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٢٥١

( فى ميلاد فاطمة الزّهراء عليها السّلام و مدحها و رثائها منتخبة من قصيدة )

ليبين انّ عليّا العالى * يعلو على العجمىّ و العربىّ

زربقعة فاقت الأفلاك فى الشّرف * قبر الوصىّ علىّ الطّهر فى النّجف

صلّى الأله عليها ما جرى الفلك * و حيّها منك ربّى افضل التّحف

يا حبّذا بقعة فاقت شرافتها * عرشا و كيف و روح اللّه فيه خفى

لورامه جابر بالسّوء بقصمه ال * جبّار بالقذف او يرميه بالحتف

فقم لديه قيام العبد بين يدى * مولى جليل ولذ بالقبر و الكتنف

و استشفين بغبار قد علا فربى * فوق الضّريح فمن يستشف منه شفى

و صلّ ما شئت من فرض و نافلة * انّ الصّلوة لديه افضل الزّلف

و انّ بقعته باب القضآء فسل * فيها حوائجك العظمى و لا تحف

وقف لدى الرّاس زر راس الحسين بد * مع العين تجرى على الوجنات ثمّ قف

و اذكر ذنوبك و استغفر و لا ترين * تظفر على موقف ارجى لمقترف

و اختر جوار علىّ للتّوطن ان * تستوطن ارضا فانّ الفضل فى النّجف

طوبى جوار علىّ للمرمسّ فى * وادى السّلام الا فارقد و لا تخف

و انّ سبعين الفا يحشرون غدا * بلا حساب الى الجنّات و الغرف

ربّ اجعلنّ جوادا فى عدادهم * وهب له فى الحيوة الكون فى النّجف

طلعت نجمة فلاح ضياها * فى الثّرى و انتهى الثّريّا بهاها

اشرقت فى حريم مكّة شمس * فاستنارت بمروها و صفاها

نوّرت شمس احمد اذ تجلّت * عرفات و مشعرا و مناها

هى من روحة النّبّوة فرع * و عليها تدور قطب رحاها

هى امّ القرى الّتى بارك اللّه * بها كان امنا من اتاها