ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٢١٩

ترجمه

كو سوارانت كجا شد دولتت * صولتت كو سطوتت كو حشمتت

گنجهايت كو كه مردان كبار * ماند از حمل كليدش زير بار

صرف كن از بهَر حفظ جان خويش * سخت‌تر روزى ترا نبود به پيش

كو قلاورها و جانبازان تو * كو چه شد آن جانفذاسازان تو

كو سواران كو غلامان چون شدند * چون شد ايشان را كه رُوگردان شدند

كو غل و زنجيرهاى عاصيان * كو چه شد آنقدر شمير و سنان

چون شدى شمشيرهاى تيز تو * تيغهاى نازك خون‌ريز تو

پيش‌آهنگان چه گشتندى چرا * دفع ننمايند از شَه اين بلا

هان كه بينندش فتاده محتضر * از چه ننمايند از وى دفع شَرّ

هان كه زارى مىكند در چنگ مرگ * پس چرا يكباره‌اش گفتند ترك

كو اميرانيكه هنگام غضب * ميزدندى موج و بگزيدند لب

كو چه شد آن حاميان شه‌پرست * كه به ايشان داد هر دولت شكست

كو چه آن تيراندازان تو * تا كنند از مرگ حفظ جان تو

چون شد ايشانرا نسازند از تو رفع * تيرهاى مرگ را با تير دفع

نىنى و هيهات كاين خيل و سپاه * دفع ننمايند مرگت از تو شاه

نى به زور و قوّهء و شمشير و تير * دفع بتوانند سازند اين دلير

نى توان با رشوه‌اش سازند دفع * نى ببخشد سحر و نيرنگات نفع

پاى مكر و حيله اينجا لنگ شد * راه بر فكر نديمان تنگ شد

پادشاها در چنين حالت چرا * هيچ همراهى نكردندى ترا

ديدى آخر كَس فدايت جان نكرد * كَس مواساتت ز نزديكان نكرد

بلكه تسليمت نمودندى تمام * اى چه بد كردند اين قوم لِئام

بود آخر اين سپه بر امر تو * چون شدى نايد كسى بر قبر تو