ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٢١١
( اين ابيات در جواب اين غزل مولوى سروده شده هر روز به شكل آن بت عيّار برامد دل برد و نهان شد الخ )
هفتاد و يكى فِرقه پديدار برآمد * پس فتنه عيان شد
پس دار به پا كرد و برانگيخت يهودان * بر كشتن عيسى
عيسى بفلك از زِ بَر دار برآمد * محبوب جهان شد
شد پولس و بشتاف سوى امّت عيسى * تا كرد نصارى
هفتاد و دو تا فرقه نمودار برآمد * بس كينه عيانشد
او فتنه برانگيخت كه تا كشت بخوارى * يحَيى زكريّا
پس رقص‌كنان آن بُت عيّار برآمد * صوفىصفتان شد
در جوف درختان صنوبر شد و ميگفت * من ربّ شمايم
زان گورخران زارى بسيار برآمد * كان يار عيان شد
همراه قريش آمد و شد داخل نَدوَه * در صورت پيرى
بر مشورت قتل نبى يار برآمد * حق خواست نه آن شد
در شكل سُراقه شد و در جنگ احد رفت * باز آن بت عيّار
جبريل چو با حَربه‌اى از نار برآمد * گرديد و نهان شد
در صورت پيرى شد و در روز سَقيفه * بوسيد خليفه
او بود كه هَر روز بأطوار برآمد * گه پير و جوان شد
القصّه همو بود كه هَر روز بهر جا * غوغاى دگر كرد
گه با جمل عايشه سَردار برآمد * فتّان زمان شد
گه با پسر هند شد و مكر عيان كرد * قرآن بسَرِ نى
گه يار خوارج شد و غدّار برآمد * شمشيرزنان شد
بر قتل حُسين بَست كمر وز پى ترغيب * يا خيل خدا گفت
تا خيل عدو آنهمه خونخوار برآمد * دلها بفغان شد
تا بود امامى و عيان بود برانگيخت * يك بُت بمقابل