ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ١٩١

( رباعى )

دين و ايمان را مده بر تخت و تاج * تخت و تاج واژگون خواهيم رفت

اينهمه از بهر عزّ و شأن مكوش * كاز همه عِزّ و شئون خواهيم رفت

چون بدولت ميرسى مَستى مكن * روز آخر دل به خون خواهيم رفت

علم را بهَر عمل آور بدست * با همه علم و فنون خواهيم رفت

عاقبت رفتند بدكار و نكو * در پى آن باش چون خواهيم رفت

ايجواد از حبّ دنيا شو برون * پيش از آن كز او برون خواهيم رفت

اينهمه كار تا كى و تا چند * ميكشى بار تا كى و تا چند

عُمر دنيا كه اينقدرها نيست * خود كنى كار تا كى و تا چند

چند روز دگر اگر باقيست * حَرص انبار تا كى و تا چند

فكر رفتن نما كه ماندن نيست * فكر ايندار تا كى و تا چند

زن و فرزند غصّه‌خوار تو نيست * اينهمه بار تا كى و تا چند

جُز عمل يار ديگرت نبود * تو كشى بار تا كى و تا چند

خانهء چند روزه را چه سزد * نقش معمار تا كى و تا چند

بهر جاه و رياست دنيا * ظلم بسيار تا كى و تا چند

عمر رفت و تو همچنان مستى * مست دينار تا كى و تا چند

هر كسى ايجواد خود داند * رنج گفتار تا كى و تا چند

اينهمه كار تا كى و تا چند * رنج بسيار تا كى و تا چند

بهر عيش دو روز و نوش دو شب * مردم‌آزار تا كى و تا چند

ميرود عُمر همچون باد صبا * ميكشى بار تا كى و تا چند

بهَر اين چند روز كم مقدار * اينهمه كار تا كى و تا چند

اينهمه بَهر جيفهء دنيا * خود كنى خوار تا كى و تا چند

عمر صرف عيشهء دنيا * خود گنه‌كار تا كى و تا چند