ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ١٣٩

چند رباعى در مناجات با قاضى الحاجات متضمّن ابطال جبر و اعتراب ) ( بخطا و توسّل به حضرت سيّد الشّهدآء )

اگر آنى مرا با خود گذارى * نماند از وجودم پود و تارى

اگر صرف‌نظر از من نمائى * مرا نبود بجز دين هوائى

همه راه هدايت از تو دارم * تبَرَّى از ضلالت از تو دارم

توئى در هر گرفتارى اميدم * بلطف تو بهر مطلب رسيدم

اميدم اينكه تا آخر بَرين حال * تو مولا باشى و من بنده احوال

چند رباعى در مناجات با قاضى الحاجات متضمّن ابطال جبر و اعتراب ) ( بخطا و توسّل به حضرت سيّد الشّهدآء )

چند رباعى در مناجات با قاضى الحاجات متضمّن ابطال جبر و اعتراب ) ( بخطا و توسّل به حضرت سيّد الشّهدآء )

ايخدا بنگر به حال زار من * بر پريشان‌حالى افكار من

هركسى باشد بفكر بار خويش * هيچكس نبود بفكر بار من

بار من سنگين و پشت من ضعيف * هيچكس بارم نميسازد خفيف

من چه سازم با چنين بار گران * بار سنگين است كردارم سخيف

من نميگويم گنه بود از سرشت * من نميگويم كه بودى سَرنوشت

عفو جويم عذر خواهم از گناه * رو سياهم من از اين كردار زشت

عدل كى بسرشته ذاتم را تباه * عدل كى جَبرم نمايد بر گناه

كى نويسد عدل خود چيزى به زور * باز سازد بندهء خود روسياه

روسياهى از من مسكين بود * نى ز تقدير و نه از تكوين بود

نفس من خود خواست خود كرد اختيار * باز ميگويد كه از من اين بود

پس چرا در كار نيكم خوشدلم * فخَر بنمايم من اينرا فاعلم

بو العَجَب با صرفه باشد كار من * نيك از من بد بود از جا عِلم

اى خدا من شرمسارم از خطا * معترف هستم بتقصير و جَفا

گر ببخشائى مرا باشد كَرَم * ور نبخشى هست در عدلت روا

من طَمَع دارم كه از من بگذرى * بر رجايم نى خطايم بنگرى