ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — الصفحة ٩٣

( ايضا سؤال و جواب زين العابدين و انحضرت )

او ز سوز تب به خود مشغول بود * بى خبر از قاتل و مقتول بود

گفت پس كار شما و اين سپاه * عاقبت چون شد جوابش داد شاه

عاقبت شيطان بر ايشان شد سوار * ياد حق بُردند و شد بر كار زار

گفت امروز از چه بىيار آمدى * از چه بابا بى عَلَمدار آمدى

كوُ هلال و كو جيب و كُو زُهير * مُسلم بن عوسجت كُو كُو بُرير

شاه فرمودى كه اى آرام جان * كشته گشتندى همه پير و جوان

گفت عبّاس عمويم پس چه شد * گفت صبرت باد عمّت كشته شد

گفت عمّوها و عمّوزادگان * چونشدند گفت رفتند از جهان

گفت پس چونشد علىّ اكبرم * نامدى امروز بالين سَرَم

اين سئوالش زد بقلب شه شَرَر * شد بحيرت چون دهد او را خَبَر

گفت بابا نيست اندر اين خيام * جُز من و تو مَرد ديگر و السّلام

( ايضا سؤال و جواب زين العابدين و انحضرت )

( ايضا سؤال و جواب زين العابدين و انحضرت )

گفت بابا آنهمه يارت چه شد * اى پدر اصحاب و انصارت چه شد

از چه امروز اى پدر دير آمدى * خسته و مجروح و دلگير آمدى

خود چرا تنها بديدار آمدى * پيش از اين همراه انصار آمدى

شاه فرمودش كه اى زار عليل * جُملهء اصحاب گشتندى قتيل

ياوران امروز يك‌يك كشته شد * هر يكى در خون خود آغشته شد

گفت بابا كُو حبيب و كو زهير * مُسلم بن عوسجت كُو كُو بُرير

گفت نور ديده گشتندى شهيد * حقّ ببخشايد تو را اجر مزيد

گفت پس اولاد اعمامم چه شد * گفت صبرت باد يك يك كشته شد

گفت بابا پس عموهايم كجا است * گفت صبرت باد مقتول جفا است

گفت بابا پس چه شد عمّ رشيد * گفت صبرت باد عمّت شد شهيد