تاريخ از ديدگاه قرآن و نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٧٧

پاسخ به يك پرسش

اين آيه و همانند آن به ما اميد مىدهد كه جامعهء انسانى و اسلامى از رگه‌هاى ظلمت ظلم و بيداد مىگذرد و به سپيدهء پيروزى مىرسد . حضرت على عليه السلام مىفرمايد :

« فَلا تَطْمَعُوا فى غَيْرِ مُقْبِلٍ وَ لا تَيْأَسُوا مِنْ مُدْبِرٍ فَانَّ الْمُدْبِرَ عَسى انْ تَزِلَّ بِهِ احْدى قائِمَتَيْهِ وَ تَثْبُتَ الْاخْرى وَ تَرْجِعا حَتَّى تَثْبُتا جَميعاً » « 1 »

هرگز به جريانى كه روى نياورده طمع نورزيد و از جريانى كه رو به افول نهاده نوميد نشويد .

بساكه همان جريان پشت كرده ، تنها پايش لغزيده باشد و پاى ديگر چنان پايدارى ورزد تا هر دو باز گردند و در كنار هم ثبات يابند .

و نيز مىفرمايد :

« لَتَعْطِفَنَّ الدُّنْيا عَلَيْنا بَعْدَ شِماسِها عَطْفَ الضَّرُوسِ عَلى وَلَدِها » « 2 »

دنيا از پس دورانى سركشى با ما مهربانى كند چون شتر چموش با فرزند خود .

سپس اين آيه را تلاوت فرمود :

« وَ نُريدُ انْ نَمُنَّ عَلَى الَّذينَ اسْتُضْعِفُوا فِى الْارْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ ائِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثينَ » « 3 »

ما مىخواهيم بر مستضعفان زمين منّت نهيم و آنان را پيشوايان و وارثان زمين قرار دهيم .

( 1 ) - نهج البلاغه ، خطبهء 100 ، ص 146 .

( 2 ) - همان ، حكمت 209 ، ص 506 .

( 3 ) - قصص ( 28 ) ، آيهء 5 .