تاريخ از ديدگاه قرآن و نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ١٤٦
فرجام خوارج
صاحب الميزان در اين باره مىنويسد :
« آيه بر اين معنا دلالت دارد كه اين شكست و استيصال ايشان در جنگى واقع خواهد شد كه خودشان [ كفّار ] به راه مىاندازند و همينطور هم شد ، يعنى جنگ بدر پيش آمد و كفّار در آن حادثه شكست خوردند . « 1 »
فرجام خوارج
فرجام خوارج
اخبارى به على عليه السلام رسيد كه خوارج فساد به راه انداخته و براى مردم ايجاد مزاحمت مىكنند و در صدد قتل و غارت ياران تو هستند . از جمله عبدالله بن خباب و تعدادى از زنان مسلمان را كه همراه وى بوده‌اند ، كشته‌اند . امام عليه السلام يكى از يارانش را فرستاد تا از آنها بخواهد كه دست از فساد و كشتار بردارند . آنها گوش به پيام نسپردند و پيام‌آورش را كشتند خود امام عليه السلام به‌سوى آنها رفت و از آنها خواست تا قاتلان عبداللَّه و ديگر مقتولان را براى قصاص و مجازات به وى تحويل دهند و نيز از آنها خواست تا از كارهاى زشت خود توبه كنند و به‌سوى خدا باز گردند ولى آنان نپذيرفتند و به‌سوى او تيراندازى كردند و باتفاق گفتند : « كُلُّنا قاتِليهِ » ما همگى قاتل عبدالله بن خباب هستيم .
حضرت با شنيدن اين جواب فرمود : « اللَّهُ اكْبَرُ الْان حَلَّ قِتالُهُمْ احْمَلُوا » « 2 »
اكنون كشتار آنان ثابت شد بر آنها يورش بريد . سپس سرنوشت آن مجموعه را پيشگويى كرد و فرمود :
« مَصارِعُهُمْ دُونَ النُّطْفَةِ ، وَاللَّهِ لا يُفْلِتُ مِنْهُمْ عَشْرَةٌ وَ لا يَهْلِكُ مِنْكُمْ عَشْرَةٌ » « 3 »
قتلگاه آنان در كنار نهر است ؛ به خدا سوگند از آنها ده نفر باقى نخواهد ماند و از شما ده نفر كشته نخواهد شد .
هنگامى كه جنگ به پايان رسيد از آنان نه نفر جان سالم به در بردند و از اصحاب
( 1 ) - الميزان ، ج 19 ، ص 139 .
( 2 ) - فى ظلال نهج‌البلاغه ، ج 1 ، ص 213 - 214 .
( 3 ) - نهج‌البلاغه ، خطبهء 59 .