تاريخ از ديدگاه قرآن و نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ١٢٦

4 - قانون‌مدارى

خلاصه

سنت ، ضابطه و روش ثابتى است كه خداوند جهان ، تشريع و روابط انسانها را با آن تدبير مىكند .

مطالعهء دقيق در جريان سنتهاى تاريخى اثر عميقى در بينش انسان دارد و او را به مرحلهء ادراك يقينى نزديك مىكند و در موضعگيريهاى اجتماعى برايش جهت مىدهد .

هر چند قرآن ، گاهى سنت را به پيامبران و گاهى به افراد بشر نسبت مىدهد ولى منشأ پيدايش آن خداوند است . و نسبت آن به بندگان خدا از باب وسيله مادى و طبيعى است .

سنتهاى الهى ، عمومى ، همگانى ، تغييرناپذير ، قانونمند و واقعگرا هستند . پيامبران ، امامان ، مؤمنان و غيرمؤمنان در آن يكسانند همانند پيروزى و شكست در جنگها كه با ضوابط و شرايطى صورت مىگيرد ، چه كافر و چه مؤمن .

پرسش

1 - سنت چيست و چه ارزشى دارد ؟

2 - چرا گاهى سنتها به غير خدا نسبت داده مىشود ؟

3 - ويژگيهاى سنن الهى را بنويسيد .

4 - مقصود از قانونمندى سنتها ، چيست ؟