بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — الصفحة ٧٣

فصل اول در بيان سندهاى اخبار متعدده است كه متعلق به قصيدهء دعبل است

روز غدير كه در عالم مشهور است گواه او است ، و جوانيهاى او در جنگ بدر و احد كه كوههاى بلندوار شاهد استحقاق خلافت او است .

و آى من القرآن تتلى بفضله * و ايثاره بالقوت فى اللزبات

يعنى : و گواهى مىدهد بر خلافت او آيهء چند از قرآن كه مردم مىخوانند ، و دلالت مىكند بر فضيلت او ، و اختيار كردن مساكين را به قوت خود ، در شدتها و تنگيها و قحطها . اشاره است به قصهء نزول سورهء كريمهء هل أتى ، و غير آن از صدقات آن حضرت كه عامه و خاصه روايت كرده‌اند .

و عز جلال أدركته بسبقها * مناقب كانت فيه مؤتنفات

يعنى : و بزرگوارى خلافت ، و عظمتى كه در يافته است آن را به سبب سبقت گرفتن به سوى منقبتى چند كه در آن حضرت بود ، و ديگرى پيش از او آنها را در نيافته بود .

مناقب لم تدرك بكيد و لم تنل * بشىء سوى حد القنا الذربات

يعنى : آنچه مذكور شد منقبتى چند است كه نمىتوان يافت آنها را به مكر يا به مال ، و نمىتوان به آنها رسيد به چيزى مگر به دم نيزه‌هاى تند برنده .

يعنى : از جملهء منقبتهاى آن حضرت شجاعت بىنهايت بود كه اساس دين مبين به زور بازوى آن حضرت معجزنماى آن حضرت شد ، و اكثر عداوت منافقان با آن جناب از آن جهت بود .

نجى لجبريل الامين و أنتم * عكوف على العزى معا و منات

يعنى : حضرت امير المؤمنين عليه السلام هم راز جبرئيل امين