بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — الصفحة ٣١

تقرير سوم : آن است كه همهء فقرات اشاره به يك دليل باشد ،

شاء لا بهمة :

خواهنده است بىآن كه عزمى و قصدى او را حادث شود ، بلكه مشيت و اراده‌اش عين علم به اصلح است ، چنانچه متكلمان مىگويند و آن عين ذات است ، و آن از صفات فعل است ، چنانچه از احاديث ظاهر مىشود .

مدرك لا بمجسة :

ادراك‌كننده است نه به دست ماليدن و لمس كردن .

سميع لا بآلة :

شنوا است نه به آلتى و جزوى .

بصير لا باداة :

بينا است نه به اداتى و عضوى .

لا تصحبه الاوقات :

مصاحب او نبود وقتها و زمانها ، يعنى زمانى نيست ، يا آن كه زمانها حادث‌اند و او قديم است .

و لا تضمنه الاماكن :

و او را فرا نگرفته است مكانها .

و لا تاخذه السنات :

و او را نمىگيرد خوابها ، و سنه پينه‌گى را مىگويند كه مقدمهء خواب است ، يعنى ضعيف او را نمىباشد چه جاى خواب گران .

و لا تحده الصفات :

و اندازه نمىكند او را صفات ، يعنى توصيفات خلق به كنه ذات و صفات او نمىرسد ، يا آن كه صاحب صفات زائده نيست .